About
Menu

deflorere

deflorēre, ~escere [CL] 1 to shed bloom (fig.), wilt. quomodo primus homo arbitrio floruit et ~uit Pull. Sent. 643B; ut pilis cadentibus caput ~eret W. Cant. Mir. Thom. IV 21; spes fuit in flore, sed flos defloruit Nig. SS 2037; id [sc. Grecorum militum] genus in illo ~uit exercitio Trojani exercitus Map NC II 18 f. 30. 2 (?) to flourish. abjecta seculi pompa, qua ante ‥ non parum ~uerat Mir. Crisp. 737D.

Saved

Recent