defraudare

defraudare [CL] , to defraud, cheat. b to acquire fraudulently. c (w. spem) to disappoint. angelorum auxilio in ‥ angustiis ‥ non est ~atus V. Cuthb. I 4; ~at, fraudem facit GlC D 103; interrogans quid causae esset ut [? se] sine aliquo delicti peccato suis substantiis a regibus pro Deo donatis praedonum more ~arent Eddi 24; c1327 suorumque desolatur militum stipamine, / dum dolose †desiandatur [MS: defraudatur] per †sudam [? l. fugam] Hoylandie (Offic. T. Lanc.) Pol. Songs 271; s1364 Lombardi mercatores ‥ ~abant regem de mmm li. argenti quolibet anno Eul. Hist. III 234; 14‥ prefatum I‥. de jure suo ‥ subdole machinantes †~ere Reg. Brev. Orig. 113b; c1496 ad ~and’ ipsos ‥ de bargania sua Entries 357b.  b 964 (11c) nisi istud ‥ ad pristinum statum quod defra[u]davit redigat CS 1136; 1495 pro quolibet denario ‥ ~ato (v. cavere 2a).  c sciebant ‥ quod spes eorum in sinu nostro reposita ~ari non poterat R. Bury Phil. 8. 140.