deintegro
dĕ-intē̆gro, āvi, 1,
- v. a., to impair, destroy: nomen virginis (i. e. virginitatem) deintegravit, Caecil. ap. Non. 101, 24.
de-integro, āre, vermindern, Caecil. com. 255.
See: deintegrare
1 dĕintĕgrō, adv., et mieux dē integrō, v. integer.
2 dĕīntĕgrō, āre, tr., entamer, détruire : Cæcil. 255.