dema Save DMLBS Du Cange dema v. demas DEMA, Corpus, ab indeclinabili δέμας, quod idem est apud Poetas Græcos. Wolstanus in Vita S. Ethelwoldi Episc. inter Acta SS. Benedict. sæc. 5. pag. 633 : Signipotens in ea pausat quoque demate Swithun, Qui precibus cunctum sublevat hunc populum.