demandatio
dēmandātĭo, ōnis, f. [demando],
- a delivering with commendation, a commending (late Lat.), Tert. Res. Carn. 48.
dēmandātio, ōnis, f., die Empfehlung, Tert. de resurr. carn. 78.
utrum haec ~o sententiae executioni obsit appellanti ‥ fuit maxime ‥ controversum
rex ‥ remisit ‥ omnimodas acciones, execuciones, impeticiones ac ~ones quas versus ipsos ‥ habuerit
dēmandātĭō, ōnis, f. , recommandation : Tert. Res. 48.
Idem et de his qui ab Episcopis hæreticis, schismaticis, vel nominatim excommunicatis, vel aliis Episcopis sunt ordinati præter suorum Demandationem Prælatorum.
Nullus hominum ville illius debet Demandationem Preposito Stamparum.Altera Charta ejusdem Regis ann. 1201. pro Incolis oppidi de Clariaco apud Stephanotium
Si aliquis de Clariaco duxerit sal vel vinum Aurelianis, pro quadriga unum denarium dabit tantum. Nullus hominum Clariaci debet Demandationem Præposito Stampio, nec Preposito Piveriis, nec in toto Gastineto.Vide Demanda 1.
Hæc autem assemblatio postquam ab alterutra parte submonita fuerit ultra tres justas Demandationes, nisi de consensu partium differri aut prorogari non poterit, etc.Vide supra Demandare 7.