demovere

demovēre [CL] 1 to remove, transfer. b (w. dat.) to bring (to). remotio criminis est cum ejus intentio facti, quod ab adversario infertur, in alium, aut in aliud crimen, ~etur Alcuin Rhet. 14; ~it saxum sepulchro surgens Christus integer Cerne 169.  b cum sol ‘mortalibus egris’ igneum ~erat ortum Felix Guthl. 19 (cf. ib. 41: cum sol aureum caelo ~erat ortum); Ib. 26 (v. crastinus 1a). 2 to oppress. licet laboribus ‥ et infirmitate demotus [v. l. devictus] ‥, mane oratorium ingressus psallere cepit (Ricardus) NLA II 335.