demptio
demptĭo, ōnis, f. [demo],
- a taking away (very rare): demptio aut additio literarum, Varr. L. L. 5, § 6 Müll.: damnum a demptione, id. ib. 5, § 176.
dēmptio, ōnis, f. (demo) = ἀφαίρεσις (Gloss.), das Ab-, Hinwegnehmen, Fortnehmen (Ggstz. additio), Varro LL. 5, 6 u. 176; virgarum, Non. 187, 9. – meton. = ἀφαίρεμα, das zum Opfer Weggenommene, die Ofergabe, Itala exod. 35, 21.
quid illos autumandum est inopes, si ita res se haberet, post melliti gustaminis ~onem egisse?
obesa corpora necessariam habent crebram sanguinis ~onem
dēmptĭō, ōnis, f. , retranchement, diminution, soustraction : Varro L. 5, 6.
demptio , onis. f. et, v. demptus
See an image
See an image