devastare

devastare [CL] , to devastate, lay waste (land or buildings, or absol.). b (leg.) to commit waste on. c to wear out, consume; d (fig.); cf. devacuare. regiones impia clade longe lateque ~ans Bede HE III 16; haec terra ~ata est; sed quando T. recepit valebat x s. (Beds) DB I 216v; 1305 ecclesias ‥ sediciose mactavit, combussit et ~avit (Proc. W. Waleys) Ann. Lond. 141; s1355 quamplures ‥ villas ‥ cepit et ‥ in eundo et redeundo per incendium ~avit Avesb. 127; s1461 in omni loco per quem venerant ‥ depredantes, despoliantes ~antesque Reg. Whet. I 388; invadit agellos; / omnia divastans ferro consumit et igne J. Herd Hist. IV Regum 53.  b 1363 dicunt quod priorissa de L. ~avit boscum suum de S. contra assisam foreste (Inq.) Ambrosden II 140; 1404 presentant quod predictus J. parcellam terre ‥ ~avit CourtR Banstead.  c 1284 ad sagittas emend’ ad opus peditum suorum, quia sagitte eorum erant quasi ~ate KR Ac 351/9 m. 1; 1411 hoc gutterium fuit antiquum, ~atum et perditum Lit. Cant. III 115; 1503 duo tapeta de albo, quasi †devasta [? l. ~ata], cum floribus ‥ et aquilis in medio Invent. Ch. Ch. 132.  d ira ‥ mentem intus ~at Ad. Marsh Ep. 159.