devasto
devasto, to lay waste, devastate
dē-vasto, no perf., ātum, 1, v. a.,
- to lay waste, devastate (rare, and perh. not anteAug.): fines, Liv. 4, 59: Marsos, id. 22, 9: agmina ferro, Ov. M. 13, 255.—
- II Trop.: fortitudinem, Vulg. Isa. 23, 14: ecclesiam, id. Act. 8, 3.
dē-vāsto, ātum, āre, gänzlich verwüsten, ausplündern, brandschatzen, Praetutianum Hadrianum agrum, Marsos inde Marrucinosque et Pelignos devastat circaque Arpos et Luceriam proximam Apuliae regionem, Liv. 22, 9, 5: tripertito ad devastandos fines discessere, Liv. 4, 59, 2: ita sumus aliquoties hāc aestate devastati, Liv. 23, 42, 5: quid Lycii referam Sarpedonis agmina ferro devastata meo? Ov. met. 13, 255 sq.
dēvāstō, (16) ātum, āre, tr., ¶ 1 ravager, piller : ad devastandos fines Liv. 4, 59, 2, pour ravager le territoire ¶ 2 détruire, faire périr : Sarpedonis agmina ferro devastata meo Ov. M. 13, 255, les bataillons de Sarpédon détruits par mon glaive.
dē-vāstō —, ātus, āre,
- to lay waste, devastate: finīs, L.: Marsos, L.: agmina ferro devastata, O.