difflo
dif-flo, āvi, ātum, 1,
- v. a., to blow apart, disperse by blowing: flatu disturbare, Non. 97, 10 (ante- and post-class.): pars difflatur vento, Lucil. ap. Non. 97, 12: legiones spiritu, Plaut. Mil. 1, 1, 17 (17): nubila (nimbi), Aus. Ephem. fin.: pulverem (ventus), Prud. Hamart. 388.—Fig., of political strife: difflantibus procellis rempublicam, Amm.25, 9, 7.
dif-flo, āvī, ātum, āre (dis u. flo), zerblasen, voneinander blasen, legiones alcis spiritu, Plaut. mil. 17: pars difflatur vento, Lucil. 666: diffl. nubila od. pulverem (v. Winde), Auson. ephem. 7, 35. p. 9, 13 Schenkl. Prud. ham. 587: im Bilde, difflantibus procellis (polit. Stürme) rem publicam, Amm. 25, 9, 7: quod omnes (vos) superi difflaverint, Iul. Val. 1, 49 (44). p. 60, 21 K.
difflō, āvī, ātum, āre (dis, flo), tr., éparpiller (disperser) en soufflant : Pl. Mil. 17 ; Lucil. Sat. 666.