dignabilis
dignābĭlis, e, adj. [dignor],
- worthy, Alcim. Ep. 10 al.
dignābilis, e (dignor), wohlwollend, gnädig, Alcim. Av. ep. 10 u. 72.
dignābĭlĭs, e (dignor), aimable, bienveillant : Avit. Ep. 10.