About Report a problem

Menu

dilabor

dilabor, to fall asunder, go to pieces, melt away, dissolve

BWL

duce amisso exercitus dilapsus est
with the leader lost, the army dispersed
res publica dilabitur
the republic is in decline

Frieze-Dennison Vergil

dīlābor, lāpsus sum, 3, dep. n.: to slip, glide, fall apart; depart, pass away, 4.705.

Could not find dilapsae in Logeion dictionaries.

dilapsae Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of dilabor

See dilapsae in Morpho

dī-lābor, lapsus, 3, v. dep. n., to fall asunder, go to pieces, melt away, dissolve (class.).
  • I Lit.
    • A In gen.: glacies liquefacta et dilapsa, Cic. N. D. 2, 10, 26; cf. nix, Liv. 21, 36, 6: nebula, id. 41, 2, 4: calor, Verg. A. 4, 705: Vulcanus (i. e. ignis), Hor. S. 1, 5, 73: aestus, Tac. A. 14, 32 et saep.—Of a river, to flow apart, flow away, hoc quasi rostro finditur Fibrenus, et divisus aequaliter ... rapideque dilapsus cito in unum confluit, Cic. Leg. 2, 3, 6: amnis presso in solum alveo dilabitur, Curt. 5, 4, 8; cf. Mütz. ad h. 1.—Poet.: ungula in quinos dilapsa ungues, divided, Ov. M. 1, 742: (Proteus) in aquas tenues dilapsus abibit, melting, Verg. G. 4, 410.—
    • B In partic.
      • 1 In the historians, of persons, esp. of soldiers, to move away in different directions, to flee, escape, scatter, disperse: exercitus amisso duce brevi dilabitur, Sall. J. 18, 3; so, absol., id. C. 57, 1; Nep. Eum. 3, 4; Liv. 9, 45; Front. Strat. 2, 1, 18 al.— With ab: ab signis, Liv. 23, 18; cf. id. 37, 20.—With ex or e, Liv. 6, 17; 24, 46, 4.— With in: in oppida, Liv. 8, 29; cf. id. 21, 32; 40, 33; Front. Strat. 3, 8, 3.—With ad, Suet. Calig. 48; Front. Strat. 3, 6, 3: domum, id. ib. 2, 12 fin.: ab eo, desert, Vulg. 1 Reg. 13, 8.—
      • 2 Pregn., to tumble down, i.e. to fall to pieces, go to decay: monumenta virum dilapsa, Lucr. 5, 312; so of buildings, Liv. 4, 20 Drak.; Tac. A. 4, 43; id. H. 1, 68; 86 fin. al.: navis putris vetustate, Liv. 35, 26: supellex, Col. 12, 3, 5: cadavera tabo, Verg. G. 3, 557; cf.: corpora foeda, Ov. M. 7, 550: fax in cineres, Hor. C. 4, 13, 28 et saep.
  • II Trop. (acc. to I. B. 2.), to go to decay, go to ruin, perish, be lost: male parta male dilabuntur, like our light come, light go, Poëta ap. Cic. Phil. 2, 27 (for which, disperire, Plaut. Poen. 4, 2, 22 (844)): ne omnia dilabantur, si unum aliquod effugerit, Cic. Tusc. 4, 5, 10: praeclarissime constituta, respublica, id. Off. 2, 23, 80: res familiaris, id. ib. 2, 18, 64: divitiae, vis corporis, etc., Sall. J. 2, 2: res maxumae (opp. crescere), id. ib. 10, 6: omnis invidia, id. ib. 27, 2: tempus, i.e. to slip away, id. ib. 36, 4: vectigalia publica negligentiā, i.e. to fall into confusion, Liv. 33, 46 fin.: curae inter nova gaudia, to vanish, Ov. P. 4, 4, 21 et saep.: sunt alii plures fortasse, sed meā memoriā dilabuntur, vanish, Cic. Phil. 13, 5, 11.—
      • 2 Of time, to glide away, pass: dilapso tempore, Sall. J. 36, 4.

Saved

Recent