diremptus
diremptus2, a separation
dĭremptus, a, um, Part., from dirimo.
dĭremptus, ūs, m. [dirimo],
- a separation, Cic. Tusc. 1, 29, 71.
dīrēmptus, ūs, m. (dirimo), die Trennung (Ggstz. iunctio), Cic. Tusc. 1, 71.
1 dĭrēmptus, a, um, part. de dirimo.
2 dĭrēmptŭs, ūs, m. (dirimo), séparation : Cic. Tusc. 1, 71.
dīrēmptus (1)
- P. of dirimo.
dīrēmptus (2) ūs, m
- dirimo, a separation.