disallocare

disallocare [cf. allocare, AN disalouer, OF desaloer] , to disallow: a (item in account); v. et. deallocare a, dislocare 2; b (petition). a 1341 in denariis liberatis eisdem superius sibi ~atis et hic allocatis ex precepto regis MinAc 1120/11 r. 19; 1362 ad audiendum compotum ‥ et eorum [ballivorum etc.] cuilibet allocandum et ~andum juxta formam ‥ vobis ‥ committimus potestatem Reg. Heref. 7; 1368 de diversis superoneratis et ~atis (Ac. Man. Hutton) EHR XXVI 336n; 1393 petit allocacionem de mijciiijxx gr[ossis] sibi ~atis ut in mijciiijxx fr[ancis] oneratis ad iij s. iiij d., ut patet in compoto ipsius computantis, quos idem computans solvit le franc ad iij s. Ac. H. Derby 291; 1408 littere patentes, tallie, assignaciones in contrarium ordinacionis predicte imposterum faciende coram thesaurario et baronibus nostris de Scaccario omnino ~entur (Pat) Foed. VIII 510b; 1410 allocantur eidem iij s. de stipendiis famulorum superius ~atis; et ‥ lxiij s. quad. de diversis superon[eratis] et disall[ocatis] [ed.: superon[eracionibus] et disall[ocacionibus]] (Pipe Wint.) Crawley 299; 1445 de diversis expensis et liberacionibus eis similiter injuste ~atis et respectuatis Law Merch. II 108.  b 1456 quod ‥ peticio ‥ comitis quoad eum per pares suos ‥ deducendum, triandum seu judicandum eidem comiti ~etur Entries 50.