donator
dōnātor, ōris, m. [dono],
- a giver, donor (post-Aug.; in the jurists very freq.), Dig. 42, 1, 49; Just. Inst. 2, 7, § 2; Cod. Just. 8, 54, 1 et saep.; Sen. Hippol. 1217.
dōnātor, ōris, m. (dono), I) der Schenker, Sen. Phaedr. (Hipp.) 1226. Ulp. dig. 39, 5, 18 u.a. ICt. Symm. epist. 10, 48. – II) übtr., der Vergeber, der Sünden usw., Augustin. serm. 27, 3 u. 216, 5.
signum manus Hlothari regis ~oris
~orem laudavit archiepiscopum
secundum cartas ‥ ~orum vel venditorum vel eschambitorum suorum
in ‥ prejudicium ‥ ~oris
si ita incepta fuerit [donatio ], sed traditio in vita ~oris non subsecuta
propter defecturn sigilli ~oris in inactitacione composicionis
dōnātŏr, (16) ōris, m. (dono), celui qui donne, donateur : Sen. Phædra 1226 ; Ulp. Dig. 39, 5, 18.
Donor, qui donat prædia vel tenementa alteri ad talliam ; is autem cui donantur, dicitur iisdem
Donée. Ita Rastallus.