duellicus
duellicus, a, um, altlat. = bellicus, Plaut. Epid. 450. Lucr. 2, 662.
lite tandem deducta, partes in ~a restiterunt determinacione(
duēllĭcus, (16) a, um, (duellum), belliqueux : Lucr. 2, 662 ; ars duellica Pl. Epid. 450, lʼart de la guerre.