ductim
ductim, adv. [duco],
- by drawing (very rare): major pars operis in vinea ductim, potius quam caesim facienda est (for which, shortly after: ductu falcis, non ictu), Col. 4, 25, 2: invergere in me liquores, in good draughts, Plaut. Curc. 1, 2, 13 (108) (cf.: pocula duces Lesbii, Hor. C. 1, 17, 21).
ductim, Adv. (duco), ziehend, zugweise (mit der Hippe), Ggstz. caesim, Col. 4, 25, 2. – prägn., in vollen Zügen (beim Trinken), Plaut. Curc. 109.
ductim (16) (duco), en conduisant : ductim potius quam cæsim Col. Rust. 4, 25, 2, en conduisant [les rameaux de la vigne] plutôt quʼen coupant || tout dʼun trait, sans se reprendre [quand on boit] : Pl. Curc. 109.