educator
educator, a foster-father
ēdŭcātor, ōris, m. [2. edŭco], a rearer, bringer-up (rare, but good prose).
- I Prop., of a foster-father, Cic. Planc. 33, 81; Quint. 7, 1, 14; cf. Cic. N. D. 2, 34.—
- II Transf., of tutors, pedagogues, Tac. A. 11, 1; 12, 41; 14, 3; Dig. 40, 2, 13 et saep.
ēducātor, ōris, m. (1. educo), der Erzieher, a) als Ernährer, Cic. u.a. – b) als Hofmeister, Sen., Tac. u.a.: educator praeceptorque, Tac.
miles quidam canem nobilem ‥ studio diligenti educavit, qui adultus tanquam fidelis ~oris sui custos ‥ super pedes domini sui jacere consuevit
ēdŭcātŏr, (13) ōris, m. (educo 1), celui qui élève, éducateur, formateur : Cic. Planc. 81 ; Nat. 2, 86 ; Tac. Ann. 12, 41 ; Quint. 7, 1, 14.
educator , oris. m. et, v. educatus
See an image
See an image
ēducātor ōris, m
- 2 educo, a foster-father, C.—A tutor, pedagogue, Ta.