eductor
ēductor, ōris, m. [1. educo, II. A. 4. b.],
- a bringer-up, tutor (for the usual educator), Fronto Ep. ad Amic. 15.
ēductor, ōris, m. (1. educo), der Erzieher, ii, qui mihi eductores aut magistri fuerunt, Fronto ep. ad amic. 1, 12 (15). p. 182, 12 N.
[formarum ] ~ores
ēductŏr, ēris, m. (educo 2), qui élève : Fronto Ep. ad amic. 1, 15 || celui qui fait sortir : Cassian.