edurus
edurus, very hard
ē-dūrus, a, um, adj.,
- exceedingly hard, very hard (very rare): pirus, Verg. G. 4, 145. —Trop., harsh, cruel: eduro ore negare, Ov. A. A. 3, 476.
ē-dūrus, a, um, ziemlich hart, pirus, Verg. georg. 4, 145. – übtr., os, Ov. art. am. 3, 476 M. (Ehwald e duro).
~um, satis durum
~us, valde durus, predurus, quamdurus
ēdūrus, (16) a, um, très dur [au pr.] : Virg. G. 4, 145 || [fig.] insensible, cruel : Ov. Ars 3, 476.
ē - dūrus
adj.,
- very hard: pirus, V. — Fig., cruel: Os, O.