effectorius
effectōrĭus, a, um, adj. [effector],
- effectual, resistless: vis, August. Immort. Anim. 14; 15; id. Gen. ad Lit. Op. Imp. 4, 16.
illa ~ia vis vacare non potest quin id quod ab ea factum est tueatur et specie carere non sinat
effectōrĭus, a, um, actif, productif : Aug. Imm. 14.