esuries
ēsŭrĭes, ēi, f. [1. esurio], hunger (postclass.).
- I Lit., Hier. Ep. 125, 33; Alcim. 2, 18; Vulg. Deut. 28, 20.—
- II Trop.: avida ignorantiae, Sid. Ep. 6, 6.
ēsuriēs, ēī, f. (esurio), der Hunger, eig. u. übtr., Aur. Vict. de orig. gent. Rom. 11, 1 u. Eccl . – ➳ Cic. ep. 8, 1, 4 jetzt (nach cod. M) esurire.
exempla coriambo congruentia: ‥ ~ies
esuriem dapibus superavit, frigora veste(
ut ‥ leo ‥ discurrit caecus ~iei ardore
post longam ~iem ‥ immoderatam appetunt refectionem
~ies est appetitus nutrimenti
Franci ‥ / esurie populum vexare sitique studebant
ut ‥ ~ies aeternae vitae aepulis satiaretur
ille [Adam ] ructabat satietate, nos suspiramus ~ie
ad scelerum suorum satiandam ~iem castra suis implet complicibus
ēsŭrĭēs, ēī, f. (esurio), faim, appétit : Hier. Ep. 125, 33 || [fig.] Sid. Ep. 6, 6.
esuries , ei. f. et, v. esurio
See an image
See an image