exheredatio
exhērēdātĭo, ōnis, f. [exheredo],
- a disinheriting, Quint. 7, 1, 53; Dig. 37, 9, 1, § 3.
exhērēdātio, ōnis, f. (exheredo), die Enterbung, Quint. 7, 1, 53 u. ICt.
sub duobus regibus ‥ multa pertulit, labores viz., ~onis damna, exilium, et multa pericula
si rex Francie habuerit querelam versus eos, que sit ad justitiam corporis vel membrorum sive ~onem ‥ per consilium regis Anglie deducetur
crescere volunt ‥ per regni perturbationem et aliorum ~onem [(] : exhereditionem M. Par. Maj. III 270
quod nullo modo ipsum admitteret ad hujusmodi officium faciendum quod esset ad exeredacionem et prejudicium ecclesie Ram[eseie ] et contra libertatem carte nundinarum contentam
episcopus [Cicestr’ ] ‥ appropriavit ‥ medietatem unius diei ultra predictas viij dies [nundinarum ] in prejudicium et exaridacionem domini regis
absque enormi lesione corone Anglie et ~one perpetua ejusdem
~onem et destruccionem ‥ Johannis que ei per utlagariam ‥ consecuturam ‥ evenirent
quoniam non potuit exhaeredari honore quem nondum habebat ‥ hanc exhaeredationem praevenire potest reconciliatio et avertere
exhērēdātĭō, ōnis, f. , action de déshériter, exhérédation : Quint. 7, 1, 53 ; Dig. 37, 9, 1, 3.
Quod jam cessit et gravius cedere posset in futurum in rei publicæ scandalum et grave dampnum, ac dictorum nostrorum subditorum oppressorum... Exheredationem, grandeque præjudicium et jacturam.Aliud ann. 1419. tom. 11. earumd. Ordinat. pag. 42 :
In gravamen et Exhæredationem subditorum Dalphinalium, etc.Reg. feudor. Aquit. in Cam. Comput. Paris. sign. JJ. rub. fol. 33. r° :
Item debent ipsum juvare pro ejus Exhereditatione evitanda.Vide Exhæredare.