About Report a problem

Menu

exitium

exitium, destruction, ruin, hurt, mischief

BWL

in exitium ruere
to rush to one’s destruction

Frieze-Dennison Vergil

exitium , iī, n.: a going out; death; hardship, 7.129; destruction, downfall, ruin, 2.131. (exeō)

Could not find exitiumque in Logeion dictionaries.

exitiumque Noun: neuter accusative singular, Noun: neuter vocative singular, Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter genitive plural of exitium

See exitiumque in Morpho

exĭtĭum, ii (gen. plur. exitium, Enn. ap. Cic. Div. 1, 31, 67, and Or. 46, 155), n. [exeo].
  • I Lit., a going out, egress (ante-class.): exitium antiqui ponebant pro exitu; nunc exitium pessimum exitum dicimus, Paul. ex Fest. p. 81, 6 Müll.: quid illi ex utero exitiost, priusquam poterat ire in proelium? Plaut. Truc. 2, 6, 30 (511) (but for exitium exitio est, id. Capt. 3, 3, 4 (519), the true reading is auxilium mist, etc., Fleck. Lorenz). —
  • II In partic., destruction, ruin, hurt, mischief (freq. and class., sing. and plur.; syn.: pernicies, interitus, ruina, infortunium, casus, clades, calamitas, malum).
          • α Sing.: satius est mihi Quovis exitio interire, Plaut. Cist. 4, 1, 11 (663): pultando foribus exitium adferre, id. Capt. 4, 2, 52 (832); cf.: qui de meo nostrumque omnium interitu, qui de hujus urbis atque adeo orbis terrarum exitio cogitent, Cic. Cat. 1, 4, 9; Suet. Aug. 94; cf. also: (Lentulus) dignum moribus factisque suis exitium vitae invenit, end, Sall. C. 55 fin.: nullius patitur natura, Lucr. 1, 224; cf.: caeli terraeque, id. 5, 98; 344: cum de pernicie populi Romani, exitio hujus urbis tam acerbe tamque crudeliter cogitarit, Cic. Cat. 4, 5, 10: me miserum! ego omnibus meis exitio fuero, id. Q. Fr. 1, 4, 4: exitio esse (alicui), Suet. Caes. 1; Hor. C. 1, 28, 18; cf. Suet. Calig. 11: usque adeo flagitatus est, donec ad exitium dederetur, Tac. A. 1, 32: concidit auguris Argivi domus ob lucrum Demersa exitio, Hor. C. 3, 16, 13 et saep.—
          • β Plur.: omnibus exitiis interii, ways or methods of destruction, Plaut. Bacch. 5, 1, 7 (1093); cf. Cic. Fin. 5, 10: civitatum afflictarum perditis jam rebus extremi exitiorum exitus, Cic. Agr. 2, 4, 10; cf. Val. Fl. 1, 809: exitiūm examen rapit, Enn. l. l. (Trag. v. 88, ed. Vahl.): quos P. Clodii furor rapinis et incendiis et omnibus exitiis pavit, Cic. Mil. 2, 8: metu crudelissimorum exitiorum carere non possumus, id. ib. 2, 5: id querebatur caput esse exitiorum omnium, id. Leg. 1, 12, 34: haec res suprema manebat Exitiis positura modum, Verg. A. 7, 129.

Saved

Recent