exsecutorius
exsĕcūtōrĭus, a, um, adj. [exsecutor],
- executive: vel judiciaria vel exsecutaria potestate facere, August. Cont. Petil. 3, 25, 29.
exsecūtōrius, a, um (exsequor), vollziehend, potentia (Ggstz. iudiciaria), Augustin. c. litt. Petil. 3. § 29 extr.
ego ‥ tam nomine meo proprio quam ego ipsa et dicti Gilbertus et Robertus executores predicti nomine ~io
per R. executorem testamenti ‥ nomine ~io
executoriis [? l. executoribus ] et assignatis suis
execuciones necnon judicialia ~ia eorundem que ad hujusmodi libertates pertinent per ballivos suos faciend’ et exercend’
de litteris ~iis domini pape de sentencia excommunicacionis
alius ‥ dominum papam appellavit et ab ipso literas ~ias super mandato papali reportavit
bullas suas ~ias
literas bullatas
litteras apostolicas tam principales quam ~ias
bullas hujus tanti [negotii ] ~ias
cum litera ~ia super archano negocio
concessit nobis dominus papa ecclesias ‥ et super eisdem ~ias
ecclesia ‥ concessa et a domino papa confirmata et super eadem ~ia
exsĕcūtōrĭus, a, um, exécutif : Aug. Petil. 3, 25, 29.