extemporaliter
extempŏrālĭter, adv., v. extemporalis fin.
extemporāliter, Adv. (extemporalis), aus dem Stegreife, scribere aliquid, Sidon. epist. 9, 14, 3.
sermonem quamlibet elegantem ~iter facere
si se temporaliter vel ~iter reddiderint tempora
extempŏrālĭtĕr, sans méditation, en courant : Sid. Ep. 7, 14.
Adeo miseranda erat exilitas, ut cadaveruli Extemporaliter nati species videretur.