ferinus
ferinus, of wild animals
Frieze-Dennison Vergil
ferīnus, a, um: adj. (ferus), of wild beasts; of game; of animals, 11.571; subst., ferīna (sc. carō, flesh), ae, f., flesh, game, venison, 1.215.
fĕrīnus, a, um, adj. [ferus],
- of or belonging to wild animals (mostly poet.; not in Cic., for Inv. 1, 2, 2, is to be read victu fero): vultus, Ov. M. 2, 523: vox, id. Tr. 5, 12, 55: caedes, id. M. 7, 675: caro, venison, game, Sall. J. 18, 1; 89, 7; Plin. 6, 28, 32, § 161: lac, Verg. A. 11, 571: vestis, of the skins of wild beasts, Lucr. 5, 1418: voluptates, brutal sensuality, Gell. 19, 2 init.— Transf.: vita, low, Amm.26, 6; 15, 3.—
- II Subst.: fĕrīna, ae, f., the flesh of wild animals, game, Verg. A. 1, 215; Val. Fl. 3, 569: pomum a ceteris distans sapore quodam ferinae, Plin. 13, 4, 9, § 43.
ferīnus, a, um (ferus od. fera, s. Prisc. 2, 59), I) subj., von wilden Tieren, eines wilden Tieres, der wilden Tiere, corpus, Macr.: vellera, Ov.: pellis, Lucr.: vultus, Ov.: lac, Verg.: rabies, Sen.: caro, Wildbret, Sall. u.a.: ritu ferino victum quaeritare, Hieron. epist. 8: pugnas habere ferino ritu, Porphyr. Hor. sat. 1, 3, 107: übtr., vox, wie von wilden Tieren, tierische, Ov. trist. 5, 12, 55. – subst., ferīna, ae, f., Wildbret, Verg. Aen. 1, 215. Val. Flacc. 3, 569. – II) obj.: a) an wilden Tieren vollbracht, des Wildes, caedes, Erlegen des W., Weidwerk, Ov. met. 7, 675: vulnus, Gratt. cyn. 113. – b) aus Fellen wilder Tiere, galeae, Val. Flacc. 6, 379.
in naturali nuditate setis tantum more ~o contecti
quia non ovina simplicitate pastorem bonum sequi sed ~a potius rabie satagebant persequi
insidiasque gregi cautas inferre ferino
~is jubis [cf. ],Prudent. Psych. 181 deorenum fihtum
preferebat ‥ ~o ritu carnibus videlicet et herbis vitam cum libertate sustentare quam ‥ sub jugo servitutis tue permanere
namque sub ingressu quodam latuere recessu, / parte specus leva remanent animalia seva; / ‥ / imminet hinc dominus, terret metus intro ferinus
formam ‥ humanam prorsus exuentes, induunt lupinam. ‥ lupam conspicit sub specie ~a ‥ planctus humanos emittentem
Francorum gens resumptis viribus Romane feritatis jugum a cervice propria depulit ~aque colla sub regum dominio flexit
servitutis jugo colla ~a inviti supposuere
non timuit ~am gentilium barbariem
qui sciat se conformare moribus tam ~e nationis
gens insulana vel montana est ~a, indomita, rudi, immoregerata, rapine capax ‥
quin universos atrocitate ~a morti ‥ contraderet
Felicem martirum ~is actibus persequens
~is conatibus illum interimere festinantes
frons est apta minis, armis multa ferinis
ad predam convertentes ‥ ~oque fervescente furore in diversis civitatis partibus incendia posuerunt(
tempore pinguedinis ~e(v. 1
decimam pasnagii et careii et ~e ibidem capte
cum ‥ silvam ‥ haberet ferarum multitudine cervorumque precipue valde copiosam nimieque parcitatis in ~a fuisset
decimam herbagii ‥ sive decimas carnis ~e
ea que vobis mittimus de providenciis domus nostre, viz. ‥ sex corpora carnium ~arum [etc. ]
in carnibus ~is emptis iij s.
pro ‥ regardis datis diversis personis deferentibus domine †fermam [l. ferinam ] et exennia et capientibus cuniculos et perdices pro domina
~a, A.venesoun, wenyson
fĕrīnus, (13) a, um (fera), de bête sauvage : Sall. J. 18, 1 ; Lucr. 5, 1418 ; Virg. En. 11, 571 || fĕrīna, æ, f. , viande de gros gibier, venaison : Virg. En. 1, 215 ; Plin. 13, 43.
- 1. van wilde dieren [pellis; rabies; caro wild; caedes jacht];
- 2. (metaf.) wild, beestachtig.
ferīnus
adj.
- fera, of wild animals: voltus, O.: caro, venison, game, S.: vellera, O.: lac, V.: in ferinas ire domos, i. e. bodies, O.—As substf., the flesh of wild animals, game, V.