figularis
fĭgŭlāris, e, adj. [figulus],
- of or belonging to a potter, potter’s-: rota, Plaut. Ep. 3, 2, 35 (371): creta, potter’s clay, Col. 8, 2, 3; 6, 17, 6; Plin. 31, 3, 28, § 47.
figulāris, e (figulus), zum Töpfer gehörig, Töpfer-, rota, Plaut. Epid. 371 G.: creta, Cels. 1, 3. Col. 6, 17, 6: subst., figulare tritum, zerriebener Töpferton, Tonmehl, Col. 7, 5, 9.
fĭgŭlāris, (16) e (figulus), de potier : Pl. Epid. 371.