gemmatus
gemmatus, set with jewels, jewelled
gemmātus, a, um, adj. [gemma; cf. gemmo].
- (Acc. to gemma, I.) Provided with buds or eyes, Pall. 4, 10, 2.—
- II (Acc. to gemma, II.) Set or adorned with jewels: gemmata monilia, Ov. M. 10, 113: gemmati magna specie anuli, Liv. 1, 11, 8: gemmata potoria, Plin. 37, 2, 6, § 17: paenula, Suet. Calig. 52: pocula, Juv. 10, 27.
gemmātus, a, um (gemma), I) mit Augen (Knospen) versehen, Pallad. 4, 10, 2. – II) mit Edelsteinen (Juwelen, Perlen) besetzt, -geschmückt, anulus, Liv.: monilia, Ov.: potoria, Plin.: Iuppiter (Statue des J.) aureus et gemmatus, Vopisc.
gemmātus, (14) a, um (gemma), orné de pierreries : Liv. 1, 11, 8 || garni de bourgeons : Pall. 4, 10, 2.
gemmātus
adj.
- P. of gemmo, set with jewels, jewelled: monilia, O.: anulus, L.: pocula, Iu.