About Report a problem

Menu

gestamen

gestamen, a burden, load, weight

Frieze-Dennison Vergil

gestāmen, inis, n.: that which is carried; equipment, weapon, defense, 3.286; crown, 7.246. (gestō)

Could not find gestamina in Logeion dictionaries.

gestamina Noun: neuter nominative plural, Noun: neuter accusative plural of gestamen

See gestamina in Morpho

gestāmen, inis, n. [gesto].
  • That which is borne or worn, a burden, load; ornaments, accoutrements, arms, etc. (poet. and in post-Aug. prose): clipeus, magni gestamen Abantis, Verg. A. 3, 286; so of a shield, Sil. 5, 349: hoc Priami gestamen erat, Verg. A. 7, 246: haruspices religiosum id gestamen (sc. margaritas) amoliendis periculis arbitrantur, Plin. 32, 2, 11, § 23; cf. id. 37, 8, 33, § 111: speculum, gestamen Othonis, Juv. 2, 99: (asini), a burden, load, Ap. Met. 7, 21, 5: gestaminis lapsi tinnitus, Amm.16, 5, 4.—Plur.: cognovi clipeum laevae gestamina nostrae, Ov. M. 15, 163; cf.: ista decent humeros gestamina nostros, id. ib. 1, 457; 13, 116: sua virgo Deae gestamina reddit, i.e. a necklace, Val. Fl. 6, 671; Ap. Met. 11, 4, 7; 3, 28, 11.—
  • II That with or in which any thing is carried.
    • A A litter, sedan: quotiens per urbes incederet, lecticae gestamine fastuque erga patrias epulas, Tac. A. 2, 2; cf.: Agrippina gestamine sellae Baias pervecta, a sedan-chair, id. ib. 14, 4; so, sellae, id. ib. 15, 57 (for which: gestatoria sella, Suet. Ner. 26; id. Vit. 16).—
    • B A carriage, vehicle: in eodem gestamine sedem poscit, Tac. A. 11, 33.—
    • C Any means of conveyance: comes celsi vehitur gestamine conti, Val. Fl. 6, 71: lento gestamine vilis aselli, Sedul. 4, 297.

Saved

Recent