grana
grāna, ae, f., s. granus.
Scarlatum. Jacobus Cardinalis de Coronatione Bonifacii VIII. PP. tom. 4. Maii pag. 451 :
Ibid. pag. 469 :A Patribus missi, quos uvea Grana cruentat Cardinis in signum, etc.
Memorantur... Ardentes habitu, quos uvea tinxit Grana rubens, etc.
Granæ ad tingendumin Edicto Philippi Pulcri Franc. Reg. ann. 1304 :
Panni Granæ,in Statutis Massil. lib. 1. cap. 36. § 2 :
Vestes de Grana,lib. 5. cap. 12.
De kerka Graine quatuor denarios.Stat. Montispessul. ann. 1204 :
Nullus extraneus homo pannos laneos in Montepessulano potest tingere in Grana, etc.
Et de 94. selionibus, et 12. buttis terræ, et de Grana unius acræ, etc.Vide Grava.
Litteræ patentes comitatus Cracoviæ directe dom. Benedicto PP. XII. in quibus consules dictæ civitatis se debere fatentur cameræ Apostolicæ certas Granas sive Granatas auri, et nonnullos eorum cives etiam singulariter alias Granas hic expressatas. Anno 1336.Vide Granum 3.