About

Menu

humanare

humanare [LL] , to give human form to, incarnate (w. ref. to Christ or divine attribute). s1096 anno ‥ verbi Dei ~ati mxcvj Chr. Battle 38; ‘in te complacui mihi’ [Luke iii 22], hoc est ‥ ‘gratum mihi est quia te ~avi’ (? R. Battle) PL CL VIII 632a; Osb. Glouc. Deriv. 267 (v. humanus 1a); Deus ~atus et idem homo qui Deus Ad. Scot Serm. 220c; Domino nostro sicut nunc ~ato H. Bos. LM 1399A; locus desolatus ex divina mystica promissione sanctior et, ex ~ati Dei nativitate, habitacione dedicatus est et passione Itin. Ric. II 2; non humanata deitas / minuitur P. Blois Carm. 20. 4a. 49; ave ‥ / per quam Deus humanatur Walt. Wimb. Virgo 106; divinam ‥ sapienciam ~atam R. Bury Phil. 16. 208; Ib. 20. 250 (v. figmentum 3a); non solus filius fuit ~atus sed pater et spiritus sanctus Netter DAF II 146; ~o, A. to clothe yn manhede WW.

Saved

Recent