humaniter
humaniter, humanly, like a man, as becomes a man
hūmānĭter, adv., v. humanus fin.
hūmāniter, Adv. (humanus), I) menschlich, ferre, mit Ergebung tragen, Cic.: vivere, das Leben recht menschlich genießen, Cic. – II) insbes., leutselig, gefühlvoll, freundlich, höflich, litterae h. scriptae, Cic. fr.: fecit h. Licinius, qui etc., Cic. – Compar. u. Superl. s. hūmānē.
~iter,mœþlice
interiore pietate commotus antique viri laboribus ~iter compassus
aliis captivis satis ~iter etiam panem et pecuniam elargitur
quod caput militis ‥ humaniter [v. l. viriliter ] amputasset
~iter repulsi plus receperunt dispendii quam fecerunt
cum de ‥ Matilla ~iter contigerit(
hūmānĭtĕr (15) (humanus), ¶ 1 dʼune façon conforme à la nature humaine : ferre humaniter Cic. Att. 1, 2, 1, supporter avec résignation ¶ 2 en homme qui sait vivre ; aimablement : Cic. Q. 2, 1, 1 || agréablement : Cic. Fam. 7, 1, 5 ; Fr. E 11, 4.
hūmāniter
adv.
- humanus, humanly, like a man, as becomes a man: vivere.—Humanely, courteously, kindly: fecit.—For comp.and sup.see humane.