iactanticulus
jactantĭcŭlus, a, um, adj. dim. [iactans],
- somewhat boasting (late Lat.), Aug. adv. Ac. 3, 8.—Subst.: iactantĭcŭlus, i, m., a braggart; plur., Schol. Juv. 11, 34.
iactanticulus, a, um (Demin. v. iactans), etwas prahlend, Augustin. c. Acad. 3, 8; de doctr. Christ. 4, 26 u.a. Schol. Iuven. 11, 34.