iactans
iactans, boastful, vainglorious
Frieze-Dennison Vergil
iactāns, antis: arrogant, assuming, ambitious, 6.815. (iaciō)
Could not find iactantius in Logeion dictionaries.
iactantius Adverb: comparative, Adjective: neuter accusative singular comparative, Adjective: neuter nominative singular comparative, Adjective: neuter vocative singular comparative of iactans
jactans, antis, Part. and P. a., from iacto.
iactāns, antis, PAdi. (v. iacto), sich rühmend, a) im üblen Sinne, sich brüstend, prahlend, prahlerisch, α) m. Genet.: tumidus ac sui iactans et ambitiosus institor eloquentiae, Quint. 11, 1, 50. – β) absol.: insolens, arrogans, iactans, Cic. fr.: epistulae iactantes et gloriosae, Plin. ep. – Compar. iactantior, zu sehr prahlend mit seiner Wichtigkeit, Verg., Hor., Plin. ep. u.a. – Superl., plebis iactantissimus amator, Spart. Hadr. 17, 7. – b) im guten Sinne, hochgesinnt, erhaben, iactantior Roma, Stat.: iactantior aula, Claud.
iactāns antis, adj.with comp.
- P. of iacto, boastful, vainglorious: iactantior Ancus, V., H.