iaculor
iaculor, to throw, cast, hurl
- I Lit.
- A In gen.: qui jaculum emittit jaculari dicitur, Quint. 8, 2, 5: in jaculando brachia reducimus, etc., id. 10, 3, 6: duros jaculatur Juppiter imbres, Col. poët. 10, 329: se in hostium tela, Flor. 1, 14, 4: in quas partes se jaculetur cometes, Plin. 2, 25, 23, § 92: puppibus ignes, Verg. A. 2, 276: rapidum e nubibus ignem, id. ib. 1, 42.—
- B In partic.
- 1 To throw the javelin, fight with the javelin: laudem consequi, equitando, jaculando, Cic. Off. 2, 13, 45: totum diem jaculans, id. Div. 2, 59, 121: cum in latus dextrum, quod patebat, Numidae jacularentur, Liv. 22, 50; Dig. 9, 2, 9, § 4.—
- 2 To throw out, emit, spread: oculi lupo splendent, lucemque jaculantur, Plin. 11, 37, 55, § 151: umbram, id. 36, 10, 15, § 72.—
- 3 To throw or hurl at, to strike, hit: cervos jaculari, Hor. C. 3, 12, 11: dextera sacras jaculatus arces, id. ib. 1, 2, 3: aliquem ferro acuto, Ov. Ib. 49: aëra disco, id. ib. 589: Juppiter igne suo lucos jaculatur et arces, id. Am. 3, 3, 35.—
- II Trop., to shoot at, assail, revile: verbum, Lucr. 4, 1129: sententias vibrantes digitis, Quint. 11, 3, 120: dicta in calvos, Petr. S. 109, 8: probris procacibus jaculari, in aliquem, Liv. 42, 54, 1: in uxorem obliquis sententiis, Quint. 9, 2, 79.—
- B To aim at, strive for: quid brevi fortes jaculamur aevo Multa? Hor. C. 2, 16, 17.—
- C (Eccl. Lat.) To utter rapidly, to ejaculate, Aug. Ep. 121 (130), 10, 20.
- 1. de werpspies slingeren, speerwerpen; ➤ magnam laudem consequi iaculando;
- 2. (metaf.) tegen iem. van leer trekken; ➤ probris in alqm ~; II. tr. (poët.; postklass.)
- 1. werpen, slingeren [ignem in hostes of puppibus; metaf. verba in alqm uiten];
- 2. richten op, (neer)schieten, vellen, treffen [cervos; arces treffen met de bliksemschicht; alqm ferro acuto; aëra disco splijten, doorsníjden];
- 3. se ~ zich storten;
- 4. (metaf.) najagen, streven naar [multa].
- iaculum, to throw, cast, hurl: e nubibus ignem, V.: silicem in hostīs, O.: puppibus ignes (i. e. in puppīs), V.—To throw the javelin, fight with the javelin: laudem consequi iaculando: totum diem: in latus dextrum, L.—To throw at, strike, hit: cervos, H.: dexterā arces, H.—Fig., to aim at, strive for: multa, H.
-
…exurere classem Argivum atque ipsos potuit submergere ponto, unius ob noxam et furias Aiacis Oilei Ipsa, Iovis rapidum iaculata e nubibus ignem, disiecitque rates evertitque aequora ventis, illum expirantem transfixo pectore flammas turbine corripuit scopuloque infixit acuto…
Vergil, Aeneid
-
…bello cum te Pompeius alae alteri praefecisset, magnam laudern et a summo viro et ab exercitu consequebare equitando, iaculando, omni militari labore tolerando. Atque ea quidem tua laus pariter cum re publica cecidit. Mihi autem haec…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…insanorum aut ebriorum visis innumerabilia coniectura trahi possunt, quae futura videantur. quis est enim, qui totum diem iaculans non aliquando conliniet totas noctes dormimus, neque ulla est fere, qua non somniemus, et miramur aliquando id…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…nisi incepto desisteret, brevi sciturum, quis ipse esset. Iam linguae violentiam temeritatemque verborum, quae in semetipsum iacularentur, nihil aliud esse quam scelesti animi indicem ac testem. Quae si vera essent, idem meruisse eos ,…
Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni
-
…ergo lintea de summo cum corpore fucum mittunt, effigias quoque debent mittere tenvis res quaeque, ex summo quoniam iaculantur utraque. sunt igitur iam formarum vestigia certa, quae volgo volitant subtili praedita filo nec singillatim possunt secreta videri…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, quid dura iuventus expediat ; pendet magnis favor ortus ab ausis. prima coruscanti signum dedit aegide virgo fulmineam iaculata facem. vixdum ardua cautes cesserat, illa volans tenui per concita saxa luce fugit ; rediere viris animique manusque…
C. Valerius Flaccus , Argonautica
-
…mihi, qualis erat, quantum mutatus ab illo Hectore, qui redit exuvias indutus Achilli, vel Danaum Phrygios iaculatus puppibus ignis, squalentem barbam et concretos sanguine crinis volneraque illa gerens, quae circum plurima muros accepit patrios .…
Vergil, Aeneid
-
…; neve parum valeant a se data gramina, carmen auxiliare canit secretasque advocat artes. Ille gravem medios silicem iaculatus in hostes a se depulsum Martem convertit in ipsos. Terrigenae pereunt per mutua vulnera fratres civilique cadunt acie .…
Ovid, Metamorphoses
-
…reliquit domitio neroni, ac deinde principatu eius adsiduum prope ac saevum. referre arbitrantur, in quas partes sese iaculetur aut cuius stellae vires accipiat quasque similitudines reddat et quibus in locis emicet tibiarum specie musicae arti portendere, obscenis…
Pliny the Elder, Natural History
-
…alter quasi monitu deorum capite velato primam ante aciem dis manibus se devoverit, ut in confertissima se hostium tela iaculatus novum ad victoriam iter sanguinis sui limite aperiret. BELLUM SABINUM A Latinis adgressus est gentem Sabinorum, qui immemores…
Lucius Annaeus Florus, Epitome Rerum Romanorum