idololatrare

idololatrare [cf. LL idololatriare < εἰδωλολατρεῖν], idolatrare , to worship idols. b (pr. ppl. as sb.) idolater, pagan. a1210 Achaz ‥ prophetas contempsit atque subjectos suos idolatrare coegit P. Blois Ep. Sup. 67. 4; beatus ‥ Marcellinus [papa] idololatravit Ockham Dial. 475 (cf. ib. 519: quod beatus Marcellinus sacrificasset idolis); quia omnis idolatra de quo nescitur an timore mortis vel sponte immolaverit idolis, de heresi est suspectus, et ita diffamare aliquem de idolatria antequam constet ipsum idolatrare solum timore mortis est ipsum infamare de heresi Ib. 519; non sequitur ‥ quod Deus facit hominem ydolatrare, luxuriari, perjurare vel aliter delinquere Wycl. Ente 275; primas Carthaginiensis ecclesie Cyprianus Christianos idololatrare coactos in ecclesia coram seipso penitere coegit Netter DAF II 246. 2.  b a1209 juramentum institutum est contra ‥ sacrilegium idolatrantis P. Blois Ep. Sup. 53. 15; legitur quod Moyses [cf. Exod. xxxii 28] ‥ fecit ‥ viginti tria millia idolatrantium occidi (Wycl.) Ziz. 491; c1427 et peregrinantes cunctos putat ydolotrantes (J. Whet. Vers.) Amund. I 230.