imitatus
imitatus, fictitious
ĭmĭtātus, ūs, m. [imitor],
- an imitation, Aus. Per. Odyss. 14, 3.
imitātus, Abl. ū, m. (imitor), die Nachahmung, mendicantis imitatu, Auson. perioch. Odyss. 14.
ad ~um ejus qui ait, “si occiderit me, sperabo in eum”
1 ĭmĭtātus, a, um, part. de imitor ; sens pass., v. imitor § 1.
2 ĭmĭtātŭs, ūs, m. , imitation : Aus. Per. Odyss. 14, 3.
imitātus
adj.
- P. of imitor, fictitious: simulacra: voluptas, O.