immaneo
immănĕo (inm-), ēre, v. n. [in-maneo],
- to remain in (late Lat.): cur non possit ... caelum levioribus immanere vaporibus? Aug. de Gen. ad lit. 2, 4 fin.
im-maneo, ēre (in u. maneo), I) bei etw. bleiben, Itala act. apost. 21, 24. Augustin. de genes. ad litt. 2, 4. – II) anhaften, Augustin. de civ. dei 1, 28, 1.
See: immanere
immănĕō, ēre, intr., rester, sʼarrêter sur : Aug. Civ. 1, 28.
Augustin. 2.
de Gen. ad litt. 4.
extr. Si potest aqua ad tantas guttarum minutias pervenire, ut super istum aerem vaporaliter feratur, qui natura levior est aquis, cur non possit et super illud levius cælum minutioribus guttis et levioribus
Immanerevaporibus ? Est qui leg.
immanare, sed minus recte.