immo
immo, no indeed, by no means, on the contrary, nay, in reality
is he a good friend? On the contrary, a perfect stranger
the images of the gods, nay rather the gods themselves were stolen
immō: yes indeed; nay rather, 1.753; but, 9.98.
immo, incorrectly written īmo [perh. sup. form from in, with ending mo; cf.: summus, primus; hence], on the contrary, no indeed, by no means, or yes indeed, by all means (more commonly contradicting or essentially qualifying what precedes; but never, like minime, as an independent negative, being regularly accompanied by a clause defining the meaning; v. Krebs, Antibarb. p. 551).
- I Lit.
- A In gen.: Tr. Etiam fatetur de hospite? Th. Immo pernegat, Plaut. Most. 3, 1, 19 (550): An. Ubi? domin'? Ch. Immo apud libertum Discum, Ter. Eun. 608: Do. Hae quid ad me? To. Immo ad te attinent, Plaut. Pers. 4, 3, 27 (496): De. Faciat, ut voles. Nau. Immo ejus judicio permitto omnia, Ter. Phorm. 1043; id. Heaut. 706.—Esp., in a reply extending or amplifying the preceding thought (cf.: potius, quin potius): expedies? nempe ut modo? D. Immo melius spero, Ter. Hec. 436; Plaut. Ps. 1, 5, 80 (494): Si. Quid? hoc intellextin'? an nondum etiam ne hoc quidem? Da. Immo callide, Ter. And. 201: non igitur faciat, dixerit quis, quod utile sit, quod expediat? Immo intelligat nihil nec expedire nec utile esse, quod sit injustum, Cic. Off. 3, 17, 76: causa igitur non bona est? Immo optima, id. Att. 9, 7, 4; cf.: quem hominem? levem? immo gravissimum. Mobilem? immo constantissimum. Familiarem? immo alienissimum, id. Rosc. Com. 16, 49; id. Att. 10, 12, 4: cum ille dixisset, se vero non exspectare; Immo, inquit, rogo exspectes, Quint. 9, 3, 68: quid tu? Nullane habes vitia? Immo alia. Et fortasse minora? Hor. S. 1, 3, 20; Plin. Pan. 36, 3.—So in retorting a question: Me. Quid apud hasce aedes negotii est tibi? So. Immo quid tibi'st? Plaut. Am. 1, 1, 194 (346); id. Bacch. 2, 2, 29 (207): Ph. An amabo meretrix illa est, quae illam sustulit? La. Immo meretrix fuit; sed ut sit, de ea re eloquar, id. Cist. 2, 3, 22 (564); cf. id. Most. 3, 2, 41 (730): Si. Paucis te volo. So. Dictum puta: Nempe ut curentur recte haec. Si. Immo aliud, Ter. And. 29.—
- 2 Strengthened by edepol, hercle, ecastor, vero, potius, etc.: Ol. Ecquid amas nunc me? St. Immo edepol me quam te minus, Plaut. Cas. 2, 8, 19 (455); id. Capt. 2, 1, 16 (210): St. Quod bonum atque fortunatum mihi sit. Ol. Ita vero et mihi. Ch. Non. Ol. Immo hercle. Ch. Immo mihi hercle, id. Cas. 2, 6, 51 (403); Ter. Ad. 928: Pa. Mala es. Ph. Immo ecastor, Plaut. Mil. 2, 5, 33 (443): Pa. Nescis, Parmeno, Quantum hodie profueris mihi, etc. ... Par. Immo vero scio, neque hoc imprudens feci, Ter. Hec. 877: quid? si tyrannidem occupare, si patriam prodere conabitur pater: silebitne filius? Immo vero obsecrabit patrem, ne id faciat, Cic. Off. 3, 23, 90; id. Q. Fr. 1, 3, 1: Tr. Sub dio coli absque sole perpetuum diem. Si. Immo edepol vero, cum, etc., Plaut. Most. 3, 2, 79 (768): Tr. Ecquid placent? Th. Ecquid placeant me rogas? immo hercle vero perplacent, id. ib. 4, 1, 4 (861): senatus haec intelligit, consul videt: hic tamen vivit. Vivit? immo vero etiam in senatum venit, Cic. Cat. 1, 1, 2; id. Att. 12, 43, 1: De. Juben' hanc hinc abscedere? Ph. Immo intus potius, Plaut. As. 5, 2, 89 (939): immo hercle abiero potius, id. Bacch. 2, 2, 33 (211): sed vos nihilne attulistis inde auri domum? Immo etiam, id. ib. 2, 3, 82 (316): immo etiam, id. Mil. 4, 2, 23 (1013); Ter. And. 670: immo vero etiam, v. above: immo est quoque, Plaut. Bacch. 4, 8, 51 (892): an infirmissimi omnium tamquam, quos nuper subjecit, Dolopes? Immo contra ea, etc., Liv. 41, 24, 8: immo contra, Dig. 33, 7, 5; 38, 2, 51; 41, 3, 49.—
- B In partic.
- 1 As an expression of dislike or surprise (ante-class.): Ch. Verum vis dicam? Da. Immo etiam Narrationis incipit mihi initium, no indeed! now he is going to begin a long story, Ter. And. 708: idne est verum? immo id est genus hominum pessimum, id. ib. 629: Pe. Euge, euge, lepide: laudo commentum tuum. Pa. Ut, si illanc concriminatus sit advorsum Militem, etc. ... Pe. Immo optume, no! capital! Plaut. Mil. 2, 2, 86 (241).—
- 2 Immo si scias or immo si audias, if you only knew, had only heard, intimating that such is not the case (ante-class.): immo si scias, Plaut. Curc. 2, 3, 42 (321): St. Scelestissimum Me esse credo. Pa. Immo si scias dicta, quae dixit hodie, id. Cas. 3, 5, 35 (655); Ter. Eun. 355: Ly. Bene hercle factum et gaudeo. De. Immo si scias, Plaut. Merc. 2, 2, 27 (298); so ellipt., id. Ps. 2, 4, 59 (752); Ter. Heaut. 599: immo si audias Meas pugnas, fugias demissis manibus domum, Plaut. Ep. 3, 4, 15 (451).—
- II Transf. (perh. not before the Aug. period), for vel potius, in the middle of a sentence, to correct or add emphasis to what has been said, nay rather; nay, I should rather say: immo ita sit, nay, Ov. M. 7, 512: simulacra deum, deos immo ipsos convulsos ex sedibus suis ablatos esse, Liv. 48, 43, 6: ipse aliquid, immo multa quotidie dicat, Quint. 2, 2, 8; 6, 2, 10; Plin. Pan. 85, 5: qui pauculis diebus gestum consulatum, immo non gestum abiciebant per edictum, id. ib. 65, 3: nihil causae est, cur non illam vocis modulationem fidibus ac tibiis, immo hercle, cymbalis adjuvemus, Quint. 11, 2, 59; Curt. 4, 1: immo vero, Plin. 34, 1, 1, § 1.—In forming a climax: quanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, Sen. Ep. 58: Agrippinam nihilo tractabiliorem, immo in dies amentiorem, Suet. Aug. 65; Plin. Pan. 23, 2.☞ Rarely after a word in the clause (first in Livy): nihil immo, Liv. 35, 49, 13: non immo, Quint. 11, 1, 50; cf.: non habet immo suum, Mart. 6, 94, 4: vivit immo vigetque, Liv. 39, 40, 7: statueretur immo, Tac. A. 12, 6: frueretur immo his, id. ib. 11, 30: quaedam immo virtutes, id. ib. 15, 21: illos quin immo, id. Or. 6; cf.: ipsam quin immo curam, id. ib. 39: quin immo, Plin. Ep. 1, 8, 3; Quint. 1, 1, 31; 12, 11, 27; 7, 10, 8.
īmmō (īmō), Adv. (vielleicht aus *en-emo, ich nehme an), zur Bezeichnung einer berichtigenden Antwort, dah. bald = ja vielmehr, ja sogar, allerdings, bald = o nein, nein vielmehr, im Gegenteil, häufig mit etiam, vero, enimvero, magis, potius verb., oft bes. in der Umgangssprache des Plaut., Ter., Cic. u.a.: verum vis dicam? Da. Immo etiam! ja allerdings, Ter. – vivit? immo in senatum venit, ja sogar, Cic. – causa non bona est? immo optima, ja, und zwar sogar usw., Cic. – qui hoc? intellexistin? an nondum ne hoc quidem? Da. Immo callide, o ja, ganz vortrefflich, Ter. – familiarem? immo alienissimum, nein vielmehr, Cic. – silebitne? immo vero obsecrabit, nein vielmehr sogar usw., Cic. – Ego sum Orestes. Immo enim vero ego sum, inquam, Orestes, Pacuv. fr.: sic hunc decipi? Do. Immo enim vero, Antipho, hic me decipit, Ter. – an censes... non necesse esse? immo prorsus ita censeo, nein vielmehr im Gegenteil usw., Cic. – u. so immo contra ea, nein im Gegenteil, Liv. 41, 24, 8: so auch immo contra, Sen. ep. 23, 3 u. 119, 9. Sen. de ira 2, 27, 2; ad Marc. 5, 6; ad Polyb. 15 (34), 2. Labeo dig. 33, 7, 5 u. 38, 2, 51: immo forsitan et contra, Labeo dig. 41, 3, 49: u. immo e diverso, Suet. Dom. 9, 1. – immo si scias mit u. ohne Objekt od. indir. Fragesatz, zur unbemerkten Berichtigung des Vorigen und zur Einführung einer ganz entgegengesetzten Ansicht, ja wenn du wüßtest, Komik. (s. Lorenz zu Plaut. Pseud. 728 = 749): ebenso immo si audias (ja wenn du hörtest) meas pugnas, fugias manibus dimissis domum, Plaut. Epid. 451 G. –
quid te ‥ peccatorum gurgites, quos ut vinum optimum sorbes, ~o tu ab eis voraris, ‥ non satiant?
depulsio est: ‘~o nostra [est pecunia ] ‥’
jussus obedivi, tamen et claustri vice castrum, / et mihi sepe quidem curia norma fuit. / ‘ordo novus.’ non: immo vetus. ‘quin, ut puto, nullus’
ac si diceret ‘non est Deus ita rigidus sicut pretenditis.’ et quasi respondens David dicit ‘~o!’ [ME: ]noa he seið David ȝeihe
sarcofagum non humo condidit, ~o etiam in memoriale quoddam posuit
non immemor ‥, ~o ‥ memor
nequaquam consensit: ~o jurejurando se non venturum affirmabat
frigidus est siccusque lepus, sed num gravis? immo / nomen sortitur a levitate pedum [cf. ]Isid. Etym. XII 1. 23
sic iterum tonat ore lupus: ‘michi dampna minaris? ’ / ‘non minor’ agnus ait. cui lupus: ‘ymmŏ facis’
dicit quod ‥ ecclesia non vacat, ~o quidam S. est inde persona
non malecredunt aliquem, ~o precise dicunt quod obiit infirmitate et non de plaga
in ista littera non fuit insertum nomen procuratoris, ~o spacium
generacio activa non plus est in Patre quam in Filio; ~o plus est in Filio quam in Patre quia est in Filio per circumincessionem
dedicit quod non appellat E. de facto, ~o T. de facto et E. de vi
dicit quod non debet tale heriettum ‥ quale ‥ Robertus ‥ exigit; ~o dicit quod tantum debet ij s. pro relevio suo
volucionem ‥ nollet effectuari, ~o vellet non effectuari
dixit vir ejus: ‘hoc pratum est bene falcatum.’ ‘~o est tonsum’ dixit ipsa. ‘~o falce sectum est’ ait maritus ‘et falcatum’. respondit uxor ‘non est verum: sed forcipe tonsum’
decimas ‥ eidem ecclesie ‥ precedessores ‥ abbatis A. nunquam persolverunt. ~o pro bono pacis ‥ aliquam pecunie summam persolverunt, sed nunquam plus una marca argenti
adinvenientes tale praesidium, ~o excidium, patriae, ut ‥
alimonia, ~o parsimonia
vale, decies dilectissima, ~o centies et milies
patienter hec pro Domino, ~o gaudenter, ferebat
redierunt ad pristinas sordes: ~o sceleratiora fecerunt
omni die et nocte, ~o horis omnibus
congruum, ~o necessarium, michi visum est
A., ecclesie custos, manu propria ejicere volens sanguinem, ~o, ut verum dicam, saniem
funiculus triplex ‥ nimirum difficile rumpitur, ~o penitus impossibile ut ‥ rumpatur
levita, imo archilevita ego sum
egit, ~o exegit, ‥ ut ‥
prefatum Ricardum [Wyche ] heretice pravitatis fuisse omnino innocentem palam dicere non formidant, ~o inverecunde vanis figmentis ac inique conjecturatis machinacionibus ipsum justum et sanctum virum fuisse
tunc ‥ non possent, ymmo nec auderent, nocere populo patrie
ambitores istos ordinant, ~o potius humiliant
sermo vester, ~o Dei potius
liberos ejus ‥ detruncarunt membratim, imo potius frustatim
fratres ‥ fratrum defunctorum uxores non dico ducunt, sed traducunt, ~o verius seducunt
quo, tamen, non ivit; set vos instructum ab eo, ~o destructum verius, ‥ transmisit
pretensum matrimonium, ymmoverius contubernium
mandatis nostris, ymoverius appostolicis, firmiter obedire
mandatis nostris hujusmodi, ymoverius apostolicis, firmiter obedire
nostris ymmoverius apostolicis firmiter obedire mandatis
visne tacebo? / ‘immŏ loquare, precor’
non, ~o legatis eas [(v.calumpnias ] ‥ secrete
Pythagoras eum convenit ‥ sic exorsus: ‘disce, stulte adolescens, utraque via quod peto mihi deberi. ‥’ at contra Euathlus: ‘~o disce, magister sapiens, utroque modo me non debere ‥ quod tu petis’
disce igitur tu quoque;
disce ergo tu
non solum in toto orbe Anglicano ~o et in ceteris nationibus
non modo facto ~o et sermone dicere consueverat ‥
baliste petrarieque, ~o etiam clipeus, lorica, lancea, et galea(v.
credimus, ~o et scimus quod ‥
in prejudicium et dampnum, ymmo et exheredacionem, dicti nostri monasterii perpetuam
immō (7) (à tort īmō ), adv., ¶ 1 [surtout dans le dial., sert à corriger ce qui vient dʼêtre dit] bien au contraire ; non, au contraire : causa igitur non bona est ? immo optima Cic. Att. 9, 7, 4, sa cause nʼest donc pas bonne ? si, excellente, cf. Cic. Mur. 65 ; Com. 4 ; Hor. S. 1, 3, 20 ; quem hominem ? levem ? immo gravissimum Cic. Com. 49, quel homme est-ce ? un homme léger ? non, au contraire, un homme très sérieux, cf. Cic. Off. 3, 76 ; Com. 22 ; Sulla 53 || non, plutôt : quid apud hasce ædes negoti est tibi ? — immo quid tibist ? Pl. Amph. 350, quʼas-tu à faire dans cette maison ? — et toi plutôt ? an meretrix illast...? immo meretrix fuit Pl. Cist. 565, est-ce une courtisane... ? non, cʼétait une courtisane, cf. Ter. Andr. 30 ; die dico ? immo hora atque etiam puncto temporis eodem Cic. Sest. 53, je dis dans ce jour ? non, cʼest à la même heure, mieux, cʼest au même instant ¶ 2 [avec hercle, edepol, ecastor ] : non. — immo hercle. — immo mihi hercle Pl. Cas. 403, pas à toi. — si fait, par Hercule ! — non, à moi, par Hercule ; ecquid amas nunc me ? — immo edepol me quam te minus Pl. Cas. 456, mʼaimes-tu un peu maintenant ? — non, vrai ! plus que moi-même ; malaʼs — immo ecastor stulta Pl. Mil. 443, tu es une maligne — non, une sotte plutôt, par ma foi ¶ 3 [avec vero ] a) [corrige] : silebitne filius ? immo vero obsecrabit patrem... Cic. Off. 3, 90, le fils gardera-t-il le silence ? non, au contraire, il suppliera son père... ; cf. Cic. Off. 3, 19 ; nescis — immo vero scio Ter. Hec. 877, tu ne sais pas — si fait, je sais ; b) [enchérit] : vivit ? immo vero etiam in senatum venit Cic. Cat. 1, 2, il vit ? mieux que cela (que dis-je ?) il vient au sénat, cf. Cic. Att. 12, 43, 1 ; Sest. 55 ¶ 4 [avec etiam ] bien au contraire : nihilne attulistis auri ?— immo etiam Pl. Bacch. 316, nʼavez-vous rien rapporté de cet or ? — si fait ; nisi si id putas... — immo etiam ; nam... Ter. Andr. 683, à moins que tu ne croies que... — mais non, car..., cf. Ter. Andr. 695 || [réflexion] non, vrai ! Ter. Andr. 709 ¶ 5 immo contra, bien au contraire, loin de là : Liv. 41, 24, 8 ; Sen. Ep. 23, 3 ; 119, 9 ; Ira 2, 27, 2, etc. || immo e diverso, même sens : Suet. Dom. 9 ¶ 6 [chez les comiques] immo si scias, mieux ! si tu savais ; ah ! si tu savais : Pl. Cas. 668 ; Curc. 321 ; Ps. 749 ; Ter. Eun. 355 ; immo si audias Pl. Epid. 451, ah ! si tu entendais ¶ 7 ou plutôt, ou mieux : Liv. 38, 43, 5 ; Quint. 2, 2, 8 ; 6, 2, 10 ; Plin. Min. Pan. 65, 3 ; 85, 5.
- 1. (bevestigend) ja natuurlijk, zeker, inderdaad;
- 2. (afwijzend) nee integendeel, geenszins;
- 3. (versterkend) ja, wat meer is, ja zelfs; ➤ vivit? immo in senatum venit; / vaak versterkt: immo vero, immo etiam e.a.
immō (not īmō), adv.
- for * ipsimō; ipse.
- II. In contradiction or denial, no indeed, by no means, on the contrary, nay, in reality: An. ubi? domin? Ch. immo apud libertum, T.: dictum puta, Nempe. . . Si. immo aliud, nay, something very different, T.: ubi fuit Sulla? num Romae? immo longe afuit, oh no!: silebitne filius? immo vero obsecrabit patrem, ne id faciat: an . . . quos nuper subiecit, Dolopes? immo contra ea, L.: Immo haec Carmina descripsi, these(i. e. not such as you call for), V.—Expressing impatience, no indeed, nay verily: Idnest verum? immo id hominumst genus pessimum, etc., is that straightforward? ah no!T.—
- IIII. Extending or qualifying what precedes, yes indeed, assuredly, nay more, by all means, and that too, and even, yes—but: Si. Quid, hoc intellextin? . . . Da. immo callide, T.: vivit immo vigetque, L.: quid tu? Nullane habes vitia? immo alia, H.: num quid est aliud? Immo vero, inquit, est.—In emphatic correction, nay rather, I may even say: simulacra deum, deos immo ipsos ablatos esse, L.: vivit? immo vero etiam in senatum venit: Immo ego videar tibi amarior, etc., V.: cui tanta deo permissa potestas? Immo . . . Mortalem eripiam formam (i. e. at eripiam, etc.), V.—In the phrase, immo si scias, Ah! if you only knew, T.
-
…nostrum ignorare arbitraris O tempora, o mores senatus haec intellegit, consul videt ; hic tamen vivit. vivit immo vero etiam in senatum venit, fit publici consili particeps, notat et designat oculis ad caedem unum quemque nostrum…
Cicero, in Catilinam
-
…genus est non solum numero verum etiam genere ipso atque vita quod proprium Catilinae est, de eius dilectu, immo vero de complexu eius ac sinu ; quos pexo capillo, nitidos, aut imberbis aut bene barbatos videtis ,…
Cicero, in Catilinam
-
…. Tum me convivam solum abducebat sibi. Hui Regem elegantem narras. Immo sic homo est Perpaucorum hominum. Immo nullorum arbitror, Si tecum vivit. Invidere omnes mihi ; Mordere clanculum ego non flocci pendere. Illi invidere…
Terence, Eunuchus
-
…Quis is est tam potens cum tanto munere hoc Miles Thraso, Phaedriae rivalis. Duras fratris partes praedicas. Immo enim si scias quod donum huic dono contra comparet, Tum id magis dicas. Quodnam quaeso hercle Eunuchum .…
Terence, Eunuchus
-
…Sed heus tu, purgone ego me de istac Thaidi, Quod eam me amare suspicata est Nihil minus. Immo auge magis suspicionem. Cur Rogas Scin si quando illa mentionem Phaedriae Facit, aut si laudat, te ut…
Terence, Eunuchus
-
…si illi arma ceperint, in miseriam convortat Scilicet res ipsa aspera est, sed vos non timetis eam. Immo vero maxume. Sed inertia et mollitia animi alius alium exspectantes cunctamini, videlicet dis inmortalibus confisi, qui hanc…
Sallust, Catilina
-
…illam exspueret miseriam ex animo. Tenes. Tum me convivam solum abducebat sibi. Hui Regem elegantem narras. Immo sic homo est Perpaucorum hominum. Immo nullorum arbitror, Si tecum vivit. Invidere omnes mihi ; Mordere clanculum…
Terence, Eunuchus
-
…Rogas Patris cognatum atque aequalem Archidemidem, Novistin Quidni Is dum sequor hanc fit mihi obviam. Incommode hercle. Immo enimvero infeliciter ; Nam incommoda alia sunt dicenda, Parmeno. Illum liquet mihi deierare his mensibus Sex septem prorsum…
Terence, Eunuchus
-
…insidiarum a meis, quaesivi tamen, viveretne ipse et Paulus pater et alii, quos nos extinctos arbitraremur. Immo vero, inquit, hi vivunt, qui e corporum vinculis tamquam e carcere evolaverunt, vestra vero, quae…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…cur Milo non dicam admitteret, sed optaret obstabat in spe consulatus Miloni Clodius. at eo repugnante fiebat, immo vero eo fiebat magis, nec me suffragatore meliore utebatur quam Clodio. valebat apud vos, iudices, Milonis…
Cicero, pro Milone