immitto
immitto, to send in, let in, throw into, admit, introduce
he threw his body into the waves
he gave the horse the reins
- I Lit.
- A In gen.: servos ad spoliandum fanum, Cic. Verr. 2, 4, 45, § 101; cf.: servi in tecta nostra cum facibus immissi, id. Att. 14, 10, 1; id. Sest. 36, 78: magna vis hominum simul immissa, Liv. 2, 5, 3: equitatu immisso (in agmen hostium), Caes. B. G. 7, 40, 4: armaturam levem in stationes, Liv. 40, 48, 2; 21, 8, 8: corpus in undas, Ov. H. 2, 133: artificem mediis flammis, id. M. 6, 615: completas naves taeda et pice in Pomponianam classem immisit, let loose, Caes. B. C. 3, 101, 2; so ib. § 5; cf.: navem in terram, Liv. 30, 25, 8: repente equum immisi ad eam legionem, urged, spurred, Galb. ap. Cic. Fam. 10, 30, 3: si effrenatos in eos equos immittitis, Liv. 40, 40, 5: pila in hostes, Caes. B. G. 6, 8, 6: tela, id. B. C. 3, 92, 2: telum ex manu, Dig. 9, 2, 52: canalibus aqua immissa, Caes. B. C. 2, 10, 6: aquam ex fullonicis in fundum vicini, Dig. 39, 3, 3: cloacam privatam in publicum, ib. 43, 23, 1; and: puram aquam in alvum, Cels. 2, 12: haec (tigna) cum machinationibus immissa in flumen defixerat, had driven into, Caes. B. G. 4, 17, 4: bipedales trabes, id. ib. § 6: tigna (in parietem), Dig. 8, 5, 8; 43, 25, 3: coronam caelo, hurls it to the sky, Ov. M. 8, 179: lentum filis immittitur aurum, is inserted, interwoven, id. ib. 6, 68: circa oneratas veste cervices laticlaviam immiserat mappam, put on, put around, Petr. 32, 2: dexteraque immissis da mihi signa rotis, let loose, swiftly driven, Prop. 3, 9, 58; cf.: immissis pars caeca et concita frenis Arietat in portas, slackened, Verg. A. 11, 889: habenas, id. ib. 5, 662; Ov. M. 1, 280; cf. rudentes, let go, let loose, Plin. Ep. 8, 4, 5: Codrus in medios se immisit hostes, threw himself, Cic. Tusc. 1, 48, 116; Liv. 9, 4, 10: se in hostium manum multitudinemque, Cic. Font. 17, 38; cf.: immisit in armatas hostium copias, id. Par. 1, 2, 12: offirmastin' occultare, quo te inmittas, whither you are going, Plaut. Pers. 2, 2, 40 (222). —
- B In partic.
- 1 To send against (secretly or hostilely), to set on, incite, instigate, suborn (mostly post-Aug.): alii Tarquinium a Cicerone immissum aiebant, Sall. C. 48, 8: fratrem Tiberium inopinantem repente immisso tribuno militum interemit, Suet. Calig. 23; cf. Tac. A. 3, 16: immissis qui monerent, id. ib. 4, 54: Suillium accusandis utrisque immittit, id. ib. 11, 1: ad cujus rei probationem immittet indices, Just. 32, 2: invidia et a dissimilibus delator inmissus, Plin. Ep. 6, 31, 3. —
- 2 To let grow unrestrained or wild: ea vitis immittitur ad uvas pariendas, Varr. R. R. 1, 31, 3: cupressus immittitur in perticas asseresve, Plin. 16, 33, 60, § 141: pro densitate arborum immissorumque aliorum in alios ramorum, grown together, interwoven, Liv. 40, 22, 3: penitus immissis radicibus niti, deeply planted or sunk, Quint. 1, 3, 5: barba immissa et intonso capillo, etc., overgrown, hanging down, Sisenn. ap. Non. 130, 8; so, barba immissa, Verg. A. 3, 593; Ov. M. 12, 351; Quint. 12, 3, 12: immissi capilli, Ov. F. 1, 503; id. M. 5, 338; 6, 168; cf., in a Greek construction: Phleias immissus patrios de vertice crines, Val. Fl. 1, 412.—
- 3 To ingraft: trunci resecantur, et ... deinde feraces plantae immittuntur, Verg. G. 2, 80.—
- 4 Aliquem in bona alicujus, to install, put in possession, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 142.—
- II Trop.: aliquid in aures, to listen to, Plaut. Ep. 3, 1, 14 (333); but without in: ne tu quod istic fabuletur auris inmittas tuas, id. Capt. 3, 4, 16 (548): verba suis immittere figuris, to accommodate its modes of thought to the words, Manil. 1, 24: jactam et immissam a te nefariam in me injuriam semper duxi, Cic. Par. 4, 1, 28: hic corrector in eo ipso loco, quo reprehendit, immittit imprudens ipse senarium, lets escape him, id. Or. 56, 190: si nihil extrinsecus accidit, quod corpus ejus in aliquam valetudinem immitteret, threw into some sickness, Dig. 1, 21, 14, § 2: immisitque fugam Teucris atrumque timorem, instilled, infused, Verg. A. 9, 719: vires alicui, Val. Fl. 7, 353: amorem, Sen. Herc. Oet. 554.
➳ pf. sync. immisti Sil. 17, 353.
- 1. naar binnen zenden, sturen (m. in m. acc.; ad; dat.) [alqm in urbem, in tecta; corpus in undas zich storten in; collum in laqueum een strop om de hals leggen; coronam caelo plaatsen aan];
- 2. se ~ en pass. immitti zich storten, binnendringen (in: in m. acc.; dat.) [equo in hostes op de vijanden af galopperen; undis; superis zich begeven onder];
- 3. toegang verlenen, toelaten [hostem in locum; lumen; senarium in proza accepteren];
- 4. slingeren, werpen [pila in hostes; fruges in ignes];
- 5. (water) (naar binnen) leiden [aquam canalibus; mare in lacum];
- 6. aanbrengen, inzetten, invoegen in (m. in m. acc.; dat.) [tigna in flumen inheien; plantas enten; aurum filis inweven];
- 7. loslaten, ophitsen, aansporen, aanzetten [equum in alqm; impetūs in domos teweegbrengen; naves in hostium classem laten drijven]; ➤ immissis canibus agitare met een meute honden opjagen;
- 8. (de teugels) vieren, loslaten (ook metaf.) [(equo) frena, habenas; rudentes]; ➤ immissa iuga het wegschietende span; immissis habenis met losse teugels;
- 9. laten oprukken [equitatum in hostes];
- 10. (metaf.) veroorzaken, (op)wekken [iniuriam; timorem; curas; amorem; vires];
- 11. laten groeien, laten opschieten [vitem]; — p. adj. immissus, a, um (v. haar) lang, neergolvend.
入之。使攻。使賄。抛。放。— aliquid in aures 侧耳聽。附耳言。— vitem 留葡萄枝。— tela in eum 抛槍以撃之。— rudentes 解纜。— corpus in undas 自投水。
Suggest a Translation
See an image
- to send in, let in, throw into, admit, introduce: immissus in urbem: servos ad spoliandum fanum: corpus in undas, O.: in terram (navem), stranded, L.: canalibus aqua inmissa, Cs.: feraces plantae immittuntur, are engrafted, V.: lentum filis immittitur aureum, is interwoven, O.: nais inmittitur undis, plunges into, O.: inmittor harenae, reach, O.: immissa (tigna) in flumen defigere, driven down, Cs.: immissi alii in alios rami, intertwined, L.—To send against, let loose, set on, cause to attack, incite: servi in tecta nostra immissi: completas navīs taedā in classem, Cs.: immittebantur illi canes: in medios se hostīs, threw himself.—To discharge, project, throw at, cast among: pila in hostīs, Cs.: Lancea costis inmissa, penetrating, O.: coronam caelo, hurls to, O.—To let go, let loose, relax, slacken, drop: immissis frenis, V.: inmissos hederā conlecta capillos, flowing, O.—Fig., to install, put in possession: in mea bona quos voles.—To inflict: iniuriam in alqm: fugam Teucris, struck with panic, V.—To instigate, suborn: a Cicerone inmissus, S.—To admit, commit: corrector inmittit ipse senarium, lets escape him.
-
…coniurationis, evocatorem servorum et civium perditorum, exire patiere, ut abs te non emissus ex urbe, sed immissus in urbem esse videatur nonne hunc in vincla duci, non ad mortem rapi, non summo supplicio mactari imperabis…
Cicero, in Catilinam
-
…, vaginaque eripe ferrum nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Tantum effata, furens antro se immisit aperto ; ille ducem haud timidis vadentem passibus aequat. Di, quibus imperium est animarum, umbraeque silentes ,…
Vergil, Aeneid
-
…aut ad terram gurgite ab alto quam multae glomerantur aves, ubi frigidus annus trans pontum fugat, et terris immittit apricis. Stabant orantes primi transmittere cursum, tendebantque manus ripae ulterioris amore. Navita sed tristis nunc hos nunc…
Vergil, Aeneid
-
…nimium caelo et pelago confise sereno, nudus in ignota, Palinure, iacebis harena Sic fatur lacrimans, classique immittit habenas, et tandem Euboïcis Cumarum adlabitur oris. Obvertunt pelago proras ; tum dente tenaci ancora fundabat naves ,…
Vergil, Aeneid
-
…hortamine longo nunc ait utendum. Vires effundite vestras sic opus est aperite domos ac mole remota fluminibus vestris totas inmittite habenas Iusserat ; hi redeunt ac fontibus ora relaxant et defrenato volvuntur in aequora cursu. Ipse tridente suo terram…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Autronio machinatum, quo facilius appellato Crasso per societatem periculi reliquos illius potentia tegeret. Alii Tarquinium a Cicerone inmissum aiebant, ne Crassus more suo suscepto malorum patrocinio rem publicam conturbaret. Ipsum Crassum ego postea praedicantem audivi tantam…
Sallust, Catilina
-
…quod concupieris, quod cogitaris, nisi id ad nutum tuum praesto fuerit, nisi libidini tuae cupiditatique paruerit, immittentur homines, expugnabuntur domus, civitates non modo pacatae, verum etiam sociorum atque amicorum ad vim atque ad arma…
Cicero, in Verrem
-
…speras, quid exspectas, quem tibi aut deum aut hominem auxilio futurum putas Eone tu servos ad spoliandum fanum immittere ausus es quo liberos adire ne ornandi quidem causa fas erat iisne rebus manus adferre non dubitasti a quibus etiam…
Cicero, in Verrem
-
…ipsum, hoc est per Apronium, Verrem alterum, depopularetur, ad minores civitates habebat alios quos tamquam canis immitteret, nequam homines et improbos, quibus aut frumentum aut pecuniam publice cogebat dari. A. Valentius est in…
Cicero, in Verrem