About Report a problem

Menu

imperditus

imperditus, not destroyed, not slain

Frieze-Dennison Vergil

imperditus , a, um: (adj.), undestroyed, 10.430.
imperdĭtus (inp-), a, um, adj. [2. inperditus],
  • not destroyed, not slain (poet.): et vos, o Graiis imperdita corpora, Teucri, Verg. A. 10, 430: pectora Tydeo, Stat. Th. 3, 84: ego Sidoniis, Sil. 9, 161.

Saved

Recent