About Report a problem

Menu

indignus

indignus, unworthy, undeserving, unfit

Frieze-Dennison Vergil

indīgnus, a, um: (adj.), unworthy; unmeet, unjust, 10.74; disgraceful, shameful, revolting, cruel, 2.285; once with gen., 12.649; n. pl. subst., indīgna, ōrum, indignities, 12.811.

Could not find indignis in Logeion dictionaries.

indignis Adjective: neuter dative plural, Adjective: feminine ablative plural, Adjective: feminine dative plural, Adjective: masculine dative plural, Adjective: masculine ablative plural, Adjective: neuter ablative plural of indignus

See indignis in Morpho

in-dignus, a, um, adj., unworthy, undeserving (class.).
  • I Of persons.
    • A In gen., unworthy.
          • α Absol.: divitias quivis quamvis indignus, habere potest, Cic. Tusc. 5, 16, 46: indignissimi candidati, Liv. 4, 57, 11 al.—
          • β With abl.: te omni honore indignissimum judicat. Cic. Vatin. 16, 39; so id. Pis. 23, 54; Nep. Dat. 5, 5; Quint. 10, 1, 90; Curt. 4, 1, 10; Stat. Th. 11, 304 al.—
          • γ With gen.: magnorum haud umquam indignus avorum, Verg. A. 12, 649.—
          • δ With qui: iine indigni erant qui impetrarent? Cic. Rosc. Am. 41; so Plin. Ep. 7, 27, 15; Curt. 6, 4, 8: indignus quem mors tam saeva maneret, Juv. 4, 95 al.—
          • ε With ut: cum indigni, ut a vobis redimeremur, visi simus, Liv. 22, 59, 17.—
          • ζ With inf.: indigni ( = quos non decet) fraternum rumpere foedus, Hor. Ep. 1, 3, 35; Sil. 2, 111.—
    • B Esp., not deserving any thing, undeserving: Indignis si male dicitur, male dictum id esse duco, Plaut. Curc. 4, 2, 27 (513): ad calamitates hominum indignorum (sc. istis calamitatibus) sublevandas, undeservedly suffering, Cic. Tusc. 4, 20, 46: Pompeius morte, Quint. 3, 8, 57: cur eget indignus quisquam te divite, Hor. S. 2, 2, 103: indignus injuriā hac, Ter. Ad. 166.—
  • II Of inanim. and abstr. things.
    • A Unworthy, unbecoming, shameful, intolerable, severe, cruel, harsh: ne istuc nequiquam dixeris tam indignum dictum in me, Plaut. As. 3, 3, 108 (698): nulla vox est audita populi R. majestate indigna, Caes. B. G. 7, 17: nihil, quod ipsis esset indignum, committebant, id. ib. 5, 35: lictoribus indignum in modum mulcatis, Liv. 29, 9, 6: indignis modis acceptus, Ter. Ad. 166: facinus, id. And. 145: exempla, id. Eun. 974: mors, Verg. A. 6, 163: aliquid pro indignissimo habere, Liv. 1, 40, 2: hoc uno sol quicquam non vidit indignius, Cic. Off. 2, 8, 28: studiis indignum ferre laborem, Juv. 7, 17: hiemes, severe, Verg. G. 2, 373: fortuna, id. A. 11, 108. — With the sup. in u: digna atque indigna relatu Vociferans, Verg. A. 9, 595; Liv. 34, 58, 4.—With inf.: fabula non indigna referri, Ov. A. A. 1, 681; id. M. 1, 508: indignum est a pari vinci, aut superiore: indignius ab inferiore, Cic. Quint. 31, 95: non indignum videtur, egregium facinus memorare, improper, Sall. J. 79, 1: nonne hoc indignissimum est? Cic. Rosc. Am. 3, 8; id. Div. in Caecil. 12, 38.—Absol.: indignum, as an exclamation, shame, Ov. M. 5, 37; Am. 1, 6, 1; Hor. Ep. 1, 6, 22 al.—
    • B Undeserved: indigna pati, Liv. 31, 30, 3: indignamque necem pretium patietur amoris? Ov. M. 10, 627.—Advv.: indignē and indignĭter.
    • A Indigne.
      • 1 Unworthily, undeservedly, dishonorably, shamefully: indigne dotem quaerere, Plaut. Cist. 2, 3, 21 (563): meretricem deperit, id. Bacch. 3, 3, 66 (470): aliquem injuria afficere, Ter. Phorm. 730: cervices in carcere frangebantur indignissime civium R., Cic. Verr. 2, 5, 57, § 147: interierunt, Caes. B. G. 7, 38, 8.—
      • 2 Indignantly: Macedones, eum sibi anteponi, indigne ferebant, took it ill, Nep. Eum. 1, 3: pati, Cic. Verr. 2, 5, 12, § 31.—
    • B Indigniter: vixit bis decem annis nata, Epigr. in Anthol. Lat. T. 2, p. 176 Burm.

Saved

Recent