inexsolubilis
ĭn-exsŏlūbĭlis, e, adj. [in-exsolvo],
- indestructible, Ambros. Ep. 9, 70 al.
in-exsolūbilis, e (in u. exsolvo), unauflösbar, Ambros. de bened. patriarch. 4, 23; epist. 9, 70. – Adv. inexsolūbiliter, Cassian. coll. 1, 20, 5.
ĭnexsŏlūbĭlis, e, insoluble : Ambr. Ep. 9, 70.
Pro eo quod nos in solium genitoris nostri, ut dignum erat, superna potentia residere præcepit, Inexsolubilem gratiarum actionem impendimus.