inexstinguibiliter
inexstinguibiliter, Adv. (inexstinguibilis), unauslöschlich, inexst. se ira iudicis accendit, Gregor, in Iob 18, 35.
sempiternam ‥ ignem qui urit inextinguibiliter cadentes in illum
domos, que jam ardebant inextinguibiliter
ubi invenit materiam picis et resine inextinguibiliter arsit
malum ‥ inextinguibiliter operatur
ĭnexstinguĭbĭlĭtĕr, dʼune façon inextinguible : S. Greg. Job 18, 35.