intercus
intercus, under the skin, intercutaneous
inter-cus, cŭtis, adj. [cutis], under the skin, intercutaneous.
- I Esp., as med. t. t.: aqua intercus, the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3 (891): medicamentum alicui dare ad aquam intercutem, Cic. Off. 3, 24, 42: morbus aquae intercutis, Suet. Ner. 5 al.—
- B As subst.: intercus, cŭtis, f., the dropsy: tumens morbi intercutis (al. aquae intercutis), Hier. Vita Hilar. 37: leucophlegmatiam, quam Latino nomine intercutem dicimus, Cael. Aur. Tard. 3, 8, 102.—
- C Trop.: aquam te habere in animo intercutem, dropsy in the mind, a weak and watery mind, Lucil. ap. Non. 37, 2.—
- II In gen., within the skin, internal, inward: intercutibus vitiis madentes, Gell. 13, 8 fin.; cf. stupra, Cato ap. Prisc.p. 719 P.
inter-cus, cutis (inter u. cutis), I) unter der Haut befindlich, aqua, die Wassersucht, Plaut. Men. 891. Cic. de off. 3, 92: morbus aquae intercutis, Suet. Ner. 5, 2: Hieron. vit. Hilar. 37 M.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. 764: ebenso subst., intercus, cutis, f., die Wassersucht, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 105: Plur., ibid. § 114. – intercutia stupra, v. der Päderastie, Cato oratt. 8. fr. 2 (vgl. intercutitus). – II) übtr., innerlich, inwendig, vitia, Gell. 13, 8, 5.
monachus quidam morbo ~utis aque languebat
~us, hydrops
hic et hec et hoc ~us, -utis, i. illa res quam patimur inter carnem et cutem, sicut infirmitatem vel malos humores ‥, unde Cato [] ‘intercutibus stupris obstinatus’ Cato Orat. fr. 8. 2 Jordan
hic, hec †intereus [l. intercus ], est morbus inter carnem et cutem
~utibus stupris (Cato)
intercŭs, (14) ŭtis (inter, cutis), adj., qui est sous la peau, sous-cutané : aqua intercus Pl. Men. 891 ; Cic. Off. 3, 92, hydropisie, cf. Lucil. Sat. 764 || [fig.] intérieur, caché : Cato Orat. 8, 2 [v. intercutitus ] ; Gell. 13, 8, 5.
intercus cutis, adj.
- inter+cutis, under the skin, intercutaneous: aqua, dropsy.