interdictorius
interdictōrĭus, a um, adj. [interdictor],
- prohibitory, interdictory, Salv. contr. Avar. 3 med. p. 130 Rittersh.
interdictōrius, a, um (interdico), zum Untersagen (Verbieten) geeignet, untersagend, verbietend, praeceptum, Verbot, Salv. adv. avar. 3, 17, 73 H.
interdictōrĭus, a, um, qui interdit, dʼinterdiction : Salv. Avar. 3, 17, 75.