intermico
Could not find intermicat in Logeion dictionaries.
intermicat Verb: present active indicative 3rd singular of intermico
inter-mĭco, ŭi, 1, v. n. and a.,
- to glitter among, to gleam forth (poet.): squamis intermicat aurum, Claud. Rapt. Pros. 1, 183. —With acc.: tenebras nimbosque intermicat ignis, Val. Fl. 4, 662.—Absol.: ignis, Stat. Th. 12, 252.
inter-mico, micuī, āre, zwischen etwas hindurchscheinen, -schimmern, m. Dat., rutilum squamis intermicat aurum, Claud. – m. Acc., tenebras nimbosque intermicat ignis, Val. Flacc. – absol., cernis, ut ingentes murorum porrigat umbras campus, et e speculis moriens intermicet ignis? Stat.: caelum subtextum caligine cernebatur obscurā et... ad usque meridiem intermicabant iugiter stellae, Amm.: intermicantia astrorum lumina, Lact.: intermicantes gemmae, Salv. – übtr., virtus in operibus humanae animae intermicat, Iulian. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 1. 37.
See: intermicare
intermĭcō, mĭcŭī, āre, briller entre, par intervalles : ¶ 1 intr. [avec dat.] : Claud. Pros. 1, 183 ¶ 2 tr., Val. Flacc. 4, 662 || [abst ] Stat. Th. 12, 252.