interminis
intermĭnis, e, adj. [2. in-terminus],
- boundless, endless (post-class.): mundus, Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 1, 30.
interminis, e (in u. terminus), unbegrenzt, unendlich, mundus, Iul. Val. 1, 30 (33).
intermĭnis, e, c. interminus : J. Val. 1, 30.