intremulus
intrĕmŭlus, a, um, adj. [intremo],
- shaking, tremulous (post-class.): manus, Aus. Epit. 34, 4.
in-trĕmŭlus, a, um, adj. [2. in],
- not tremulous, Cassiod. Var. 12, 39.
in-tremulus, a, um, nicht zitternd, Cassiod. var. 12. 19, 2.
restitutis jam viribus, manibus ~is, res etiam ponderosas librabat
auditus penetrabilis, lingua diserta, manus ~a, pes solidus suum officium alteri Caleph non denegebant
intrĕmŭlus, a, um, ¶ 1 tremblant : Aus. Epit. 34, 4 ¶ 2 qui ne tremble pas : Cassiod. Var. 12, 39.